Scream

 

Şuan yazmak istemiyorum.Ama yazamazsam ağlarım. Ağlayabileceğim yalnızlıkta tek yer hela bu evde. İki helada birileri tararından işgal edilmiş. O yüzden onları sıçıp içlerini dökerken ben bunu yapmak zorundayım. Gözlerim dolduğundan çift görüyorum, ama onlar birleşip gözyaşı damlası olmadan siliyorum. Kesip kanatmadığın bir yara düşün sızlıyor ama kan yok öyle bişey.  

Geri dönüp düzeltmem gereken birşeyler mi var bilmiyorum. Şimdi onu nasıl kaybettim bunu bilmiyorum. Aptalın tekiyim bundan eminim. Az da olsa birşeyler paylaştığım birinden çocuklar bile doğurdum şu acizane hayal dünyamda. Artık olayın şu olduğunu kavradım; ben neyi hayal edersem o olmuyor. Ama salak gibi olmasını istediğim şeyleri hayal etmeye devam ediyorum hala. Mazoşist gibi kendimi doğrayıp duruyorum. Bir mazoşistin yaşayacağı en güzel hadise çevresinin sadistlerle dolu olmasıdır. Çevremde bir ton sadist olduğuna göre, hala bunlara katlanarak nasıl bir mazoşist olduğumu kanıtladım sanırım.

Şimdi bu zırvalamamı,bu söylenmemi,bu dert yanmamı okuyan sen. Ben değişmeyeceğim, sen de bi bok yapamayacaksın benim için.